ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ

 

Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;

Ζέστη αφόρητη, υγρασία να την πίνεις απ’ ευθείας από τον αέρα, η κούραση της μέρας βαριά στα κόκκαλα. Αλλά η βάρδια βάρδια. Και οι Κανονισμοί ξεκάθαροι. Ορίζουν μία τουλάχιστον εφοδεία στους Θαλάμους των νεοσύλλεκτων μετά τα μεσάνυκτα.

1972, καλοκαίρι. Νέος Σημαιοφόρος εικοσιδυό χρονών, «γκαζωμένος» να εφαρμόσω αυτά που πάθαμε και μάθαμε στη Σχολή Δοκίμων, να «μεταλαμπαδεύσω» τρομάρα μου την στρατιωτική πειθαρχία στα στραβάδια της νέας Κληρουχίας.

Παρέα με τον Υπαξιωματικό της βάρδιας και δυό τρείς σκύλους αδέσποτους, από αυτούς που για μια μπουκιά ψωμί κι ένα χάδι φυλάνε το στρατόπεδο καλύτερα από τους ανθρωποσκοπούς, πλησιάζω ώρα δύο το κτίριο των θαλάμων των νεοσύλλεκτων. Πόρτες και παράθυρα ανοικτά, το μπλε φωτάκι εφοδείας να τρεμοσβήνει και άκρα σιωπή, κάποιο μακρινό ροχαλητό κι ένα πιο κοντά, του Θαλαμοφύλακα που αραγμένος σε μια καρέκλα απολαμβάνει τον ύπνο τον βαθύ…

Και μια μυρωδιά, αμάν μια μυρωδιά ξινίλας, βαρβατίλας, στρούγκας βουνίσιας, κοινώς ποδαρίλας δεκάδων ταλαιπωρημένων στις στρατιωτικές αρβύλες νεοσύλλεκτων ποδιών. Σαράντα χρόνια μετά, την έχω ακόμα στα ρουθούνια μου.

«Βάρα συναγερμό» λέω του Υπαξιωματικού.

Αυτός παίρνει ένα καπάκι σκουπιδοτενεκέ, ανάβει το φώς και αρχίζει να το βαράει ουρλιάζοντας

«Γυμνάσιο, Γυμνάσιο, όλοι σούστες, ξυπνάτε, σβέλτα όλοι κλήση στο προαύλιο όπως είστε, μη ντυθεί κανείς, τροχάδηηηην».

Πανικός. Σε δύο λεπτά είχαν παραταχθεί όλοι στο προαύλιο με τα σώβρακα και με κοίταζαν με μισό μάτι τόσο από τη νύστα όσο κι από την τσατίλα τους.

Αγέρωχος εγώ ο Σημαιοφόρος, τους τραβάω έναν εξάψαλμο για την απλυσιά τους και έναν δεκάρικο για την αναγκαιότητα της ατομικής καθαριότητας και τις επιπτώσεις της στη συμβίωση σε κλειστούς χώρους και στη λειτουργία του …πλοίου και

«Θα πάτε τώρα όλοι στα λουτρά και θα πλύνετε τα πόδια σας. Σε φάλαγγα κατ’ άνδρα, εμπρός μαρς» καταλήγω.

«Τροχάδην» φωνάζει ο Υπαξιωματικός και όλοι αρχίζουν να τρέχουν ο ένας πίσω από τον άλλον.

Τελευταίος ένας παχουλός δυσκίνητος που σέρνει τα πόδια του.

«Εσύ παιδάκι μου» του φωνάζω «μη το παίζεις μπλαζέ, κουνήσου, μου θέλεις και χρυσή καδένα στον λαιμό, τροχάδην είπαμε».

Περνώντας από μπροστά μου, ο «μπλαζέ» ναύτης γύρισε μάλλον επιδεικτικά το κεφάλι του από την άλλη μεριά για να μη δω το επιτιμητικό βλέμμα του, το ένοιωσα όμως.

Περιμένοντας να τελειώσουν όλοι το πλύσιμο των ποδιών τους, κάτι απροσδιόριστο μ’ έτρωγε μέσα μου μέχρι που τον είδα να βγαίνει τελευταίος από τα λουτρά και να κάνει πως τρέχει για τον θάλαμο.

Τον σταμάτησα.

«Τι έγινε, ναύτη παρεξηγήθηκες για το μπλαζέ και την καδένα που σου είπα;» ρώτησα.

Με κοίταξε κατάματα και έντονα.

«Όχι κύριε Σημαιοφόρε, αυτά δεν με πείραξαν, εκείνο το «παιδάκι μου» με πείραξε. Είμαι τριάντα χρονών, γιατρός, παντρεμένος και η καδένα με το σταυρό είναι δώρο της γυναίκας μου να τον φοράω στη θητεία μου»…

«Συγνώμη και Καληνύχτα γιατρέ» ψέλλισα, έσβησα το φως του θαλάμου, πήρα τον Υπαξιωματικό και φύγαμε.

Ευτυχώς τη «σφαλιάρα» την έφαγα νωρίς μια και πολύ με προβλημάτισε η επίδραση της στολής στη συμπεριφορά του ανθρώπου και προσπάθησα στην υπόλοιπη σταδιοδρομία μου να μη καταβληθώ από το σύνδρομο της …Απόκριας. Αυτό που μεταβάλλει τη συμπεριφορά σου και αναδεικνύει σκιές του κρυμμένου χαρακτήρα σου κάτω από την όποια μεταμφίεσή σου.

Ήταν η στολή ενός εικοσιδυάχρονου που αποκάλεσε «παιδάκι μου» έναν τριαντάρη.

Έτσι, η συμπεριφορά μου προσαρμόστηκε νωρίς αλλά πολλές φορές μου δόθηκε η ευκαιρία να τεκμηριώσω την άποψή μου για το σύνδρομο της Αποκριάς.

Όπως τότε σε ένα διάλλειμα μιας Άσκησης του Στόλου στο Αιγαίο που τα πλοία αγκυροβόλησαν στον όρμο ενός όμορφου νησιού και αρκετοί από τα πληρώματα βγήκαν «εξόδου» για λίγες ώρες στο λιμάνι.

Περπατούσα παρέα με συμμαθητή στην παραλία, με απλά πολιτικά ρούχα, και μπροστά μας περπατούσαν πέντε έξη ναύτες από άλλο πλοίο με την καλή τους στολή εξόδου.

Οι πορείες μας διασταυρώθηκαν με δυό πανέμορφες νησιωτοπούλες που βγήκαν στο απογευματινό σεργιάνι στην παραλία και χαμήλωναν το βλέμμα τους στο συναπάντημα του …Στόλου.

Καθώς προσπέρασαν τους ναύτες, αυτοί γύρισαν τα κεφάλια και ενώ οι τρείς τέσσερεις από αυτούς περιορίστηκαν σε σφυρίγματα θαυμασμού, ο ένας που φαινόταν και μεγαλύτερος σε ηλικία εκστόμισε και κάτι Γαλλικά που ούτε ….συγγραφική αδεία μπορώ να γράψω.

Τα κορίτσια απομακρύνθηκαν βιαστικά και οι ναύτες συνέχισαν το δρόμο τους χασκογελώντας για την επίδειξη του …αντριλικιού τους.

Επιτάχυνα το βήμα μου και τους σταμάτησα. Με κοίταξαν περίεργα έτοιμοι ίσως για καυγά με τον συνομήλικο πιτσιρικά με το μπλου τζήν που τους έκοψε την πλάκα, μέχρι που τους είπα τον βαθμό μου και από ποιο πλοίο ήμουν οπότε απότομα σοβάρεψαν και κάποιος ψιθύρισε «τη βάψαμε μεγάλε».

«Ρε παλικάρια, θέλω να σας ρωτήσω κάτι. Και ιδίως εσένα για αυτά που ξέρασες στα κοριτσόπουλα. Πώς σε λένε

«Ναύτης Διαχειριστής Γεώργιος Τάδε

«Ως πολίτης τι έκανες μέχρι να καταταγείς

«Σπούδαζα στη Παιδαγωγική Ακαδημία

«Α! ωραία! Για πες μου ορε ναύτη, ως δάσκαλος Γεώργιος Τάδε με τα καθημερινά σου ρούχα, έχεις ξαναεκστομίσει τέτοιες βωμολοχίες;»

Με κοίταξε προβληματισμένος.

«Όχι κύριε Σημαιοφόρε.»

Με τον δάσκαλο καθίσαμε σ’ ένα παγκάκι της παραλίας συζητώντας για το σύνδρομο της …Απόκριας μέχρι που βράδιασε και μπήκαμε στην τελευταία βάρκα για τα πλοία μας. Και τα ξαναείπαμε μετά από χρόνια πίνοντας καφέ σε τυχαία συνάντησή μας στην Αθήνα.

«Το μάθημα για το σύνδρομο της Απόκριας το κάνω από τότε και στα πιτσιρίκια της τάξης μου» μου είπε χαμογελώντας.

Γιατί το συναντάς παντού και όχι μόνο στον Στρατό.

Advertisements

2 comments on “ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ

  1. Ο/Η giorgosM λέει:

    Πάντα σωστός , αυτή η πένα σου μου έλειψε.

  2. […] κατάθεση των σκέψεών μου, προσπάθησα να αναδείξω το το σύνδρομο της αποκριάς  που προκαλεί η ένδυση του ατόμου με οποιαδήποτε […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s