…Αναδρομικά όνειρα

500-€_discover_banknotes

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είμαι λέει αραχτός στον καναπέ απέναντι από το χαζοκούτι με τα πόδια απλωμένα πάνω στα πακέτα/τούβλα των εκατόευρων που είναι στιβαγμένα στο τραπεζάκι του καθιστικού.

Δίπλα μου η Γούλφω που τα κοιτάει και βλέπω στο βλέμμα της να κάνει υπολογισμούς για πόσα σκυλομπισκοτάκια φτάνουν…

Εγώ πάλι είμαι απορροφημένος στην προτροπή από οθόνης γηραιάς κυρίας προσομοιάζουσας -σε ηλικιακή προοπτική μέλλοντος- της κυβερνητικής εκπροσώπου να αγοράσω κάτι κεραμικά μαχαίρια από οξείδιο του ζιργονίου. Μαχαίρια δεν χρειάζομαι, έχω αρκετά για ώρα ανάγκης, αλλά αυτό το οξείδιο του ξιργονίου ως πολύτιμο μου ακούγεται για επένδυση πριν μας βρεί η επόμενη κρίση… Θα πάρω δυό ντουζίνες, αποφάσισα.

Καπάκι λοιδορώ βγάζοντάς του τη γλώσσα, αυτού του γλοιώδους Ριχάρδου που διαδέχεται επί της οθόνης την ομοιάζουσα στην κυβερνητική εκπρόσωπο γηραιά κυρία για να με «διευκολύνει» αγοράζοντας τα οικογενειακά μου πολύτιμα κειμίλια που δεν έχω… «Πάρε τα τέτοια μου» μονολογώ και η Γούλφω γουργουρίζει συμφωνώντας.

Να σου και η κυρά μου και κυρία μου εκστασιασμένη από τα ινσταντ λίφτιγκ και τα υαλουρονικά οξέα μετά κολλαγόνου που διεκδικεί μερίδιο από τα πακέτα. «Τι να τα κάνες εσύ, λουλούδι του μπαχτσέ μου» αντιτείνω μπας και διασώσουμε τίποτα…

Πάνω που άρχισα να ονειρεύομαι ταξίδια στα Παρίσια, στις Λόνδρες και σε εξωτικά νησιά για τρέλλες μετά του λουλουδιού του μπαχτσέ μου, προσγειώνομαι από τον καλό από τηλεοράσεως Σύμβουλο για το ότι βρίσκομαι σε ηλικία που ο …προστάτης μου θέλει κι αυτός την προστασία του, να πάρουμε καμμιά εκατοστή μπουκαλάκια, να ενισχύσουμε και τον πάλαι ποτέ συνάδελφο που ο γιός του έχει φαρμακείο και μας βομβαρδίζει εκ του διαδικτύου με προσφορές.

Συνεχίζω να ατενίζω τα πακέτα των αναδρομικών εκατόευρων, παίρνω χαρτί και μολύβι και αρχίζω τον κατάλογο. Σέρβις που δεν κάναμε δυό χρόνια τώρα στο αυτοκίνητο, τέσσερα λάστιχα, οκτώ θα πάρω να ‘χουμε, οι μισές λάμπες καμμένες, θα πάρω κι άλλες τόσες, μη ξεχάσω να δώσω τα χρεωστούμενα στον καλό φίλο βοθρατζή, α ναι, να πάρω και δυό τρείς ηλεκτρικές κουβέρτες, σε αντικατάσταση αυτής που έκαψε το στρώμα και τα στρωσίδια, μπας και λαμπαδιάσει όλο το σπίτι και με τα λεφτά της ασφάλειας ξεπληρώσουμε το ρημάδι το στεγαστικό…

Και πάνω εκεί που ονειρευόμουνα, ακούω τη φωνή της καλής μου «πετρέλαιο θα βάλουμε να βγάλουμε τα διπλά φλις που φοράμε ολοημερίς γιορτές μέρες;» «Πετρέλαιο; Κοίτα εδώ! Πόσους τόννους θέλεις να πάρουμε;» τη ρωτάω και της δείχνω τα πακέτα στο τραπεζάκι.

«Πόσους τόννους αγοράζουμε με ένα πενηντάρικο;» μου λέει και μου δείχνει κι αυτή το τραπεζάκι.

Όπα! Πού πήγαν τα πακέτα ρε παιδιά;

 

 

Advertisements

One comment on “…Αναδρομικά όνειρα

  1. Ο/Η Χρήστος ο Παιανιεύς λέει:

    Μου φαίνεται στα πήρε ο ποντικός – συγκάτοικος σας. Ο οποίος με την ευκαιρία αποκαλύφθηκε οτι είναι η προσωποποίηση όλων όσων έχουν γίνει σε τούτη την χώρα από 1821 και μετά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s