64

Γενέθλια επέτειος. Ημέρα αυτοκριτικής και απολογισμού.

Την αυτοκριτική την κρατάω ολόκληρη μέσα μου. Και είναι αυστηρή. Όπως και τα αρνητικά του απολογισμού της μέχρι τώρα ζωής μου γιατί τα θετικά υπερτερούν σε αξίες διαχρονικές, σε αγγίγματα ψυχής που δεν μετριούνται σε ύλη και χρήμα.

Εκατοντάδες φίλοι που δεν γνωριστήκαμε προσωπικά αλλά μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας διαδικτυακά μου έστειλαν τις ευχές τους. Θετικό…

Δεκάδες νεώτεροί μου που είτε συνυπηρετήσαμε, είτε ακούμπησαν και εκτίμησαν την επαγγελματική μου αύρα, μου έστειλαν τις ευχές τους. Θετικό…

Πολλοί ανώτεροί μου στο επάγγελμα, μου έστειλαν κι αυτοί τις ευχές τους. Θετικό…

Αυτό όμως που με βούρκωσε, αυτό που έλιωσε τα αρνητικά της αυτοκριτικής και του απολογισμού ήταν η ευχή των παιδιών μου που διάλεξαν να μου την στείλουν …τραγουδιστά.

Δείτε, ακούστε και θα καταλάβετε το γιατί σήμερα είμαι πολύ μα πολύ ευτυχισμένος…

https://www.youtube.com/watch?v=keycC13L0No

Υ.Γ. Για τους μη Αγγλομαθείς, το τραγούδι

Πατέρα
Όταν ήμουν μικρός
μου κράτησες το χέρι.
Πατέρα να ξέρεις
τελικά καταλαβαίνω,
μού ‘μαθες το κακό
απ’ το καλό
κΚαι πώς να ζω.
Μου δωσες το μεγαλύτερο δώρο
που μπορεί κανείς να δώσει
ποτέ δεν με «πούλησες».
Μ΄έκανες δυνατό
όταν έκανα λάθη,
όταν δεν ήμουν σωστός.
Κάποιες μέρες γελούσαμε
κι άλλες μαλώναμε.
Μα σαν να ήξερες πως κάποια μέρα
θα ‘λεγα ότι είχες δίκιο.
Είσαι δίπλα μου,
σε κάθε λέξη μου,
κάθε ώρα,
κάθε μέρας,
σε ό,τι κάνω,
είμαι ένα κομμάτι σου.
Έζησες τη ζωή σου για μας
Αυτό ήταν το πλάνο σου.
Αυτά τα χέρια που ποτέ δεν πήραν,
δούλεψαν τη γη,
αυτά τα χέρια που ποτέ δεν πήραν,
μόνο δίνουν.
Και χάρις σε σένα
ξέρω πώς να ζω.
Είσαι δίπλα μου,
σε κάθε λέξη μου,
κάθε ώρα,
κάθε μέρας,
σε ό,τι κάνω,
είμαι ένα κομμάτι σου.
Πατέρα μόνο κάτι ακόμα,
πάντα ήξερες.
Κάθε λέξη που μου είπες
ήταν αληθινή.

Advertisements

3 comments on “64

  1. Ο/Η silia λέει:

    Τυχερέ πατέρα…
    Τυχερά παιδιά…

  2. Ο/Η Τάσος(ναύτης '95-'97 και περιστασιακός οδηγός σας) λέει:

    Άριστο. Εϊστε πράγματι ένας τυχερός πατέρας, που τώρα θερίζει όλα όσα θετικά έσπειρε. «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα», κύριε Γκορτζή. Άξιος καθόλα! Μακάρι να ίσχυε και για εμένα εκείνο το «ποτέ δεν με «πούλησες»», για τον δικό μου πατέρα. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο σε αυτή τη ζωή. Και οι πραγματικές ΑΞΙΕΣ όπως η δική σας, στον ωκεανό της ζωής, δυστυχώς λίγες. Γι’ αυτό και τόσο πολύ πολύτιμες για όλους όσους είχαμε την τύχη κάποια στιγμή του βίου μας, να σάς συναντήσουμε.

    • Ο/Η klafsigelos λέει:

      Ευχαριστώ Τάσε, άλλωστε πάντα και τους στρατευμένους που υπηρέτησαν μαζί μου τους θεωρούσα παιδιά μου, και τα λόγια σου με συγκινούν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s