Α-Π-Ε-Λ-Π-Ι-Σ-Ι-Α

Επαναδημοσίευση από ΠΙΤΥΛΟ  4-7-2011

Γιατί είναι ακόμα ΕΚΕΙ



ΔΟΥ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2011

Μέτρα, μέτρα, μέτρα. Φόροι, φόροι, φόροι.
Να συμμορφωθούμε λένε. Να γίνουμε Ευρωπαίοι. Να εκσυγχρονιστούμε.
Η μεγαλοστομία τους έχει καταντήσει ειρωνεία και το μόνο που αναδεικνύει πια είναι η ανικανότητά τους να διοικήσουν το κράτος. Κόπτονται για τη Δημοκρατία και έχουν μετατρέψει τους πολίτες σε άβουλα όντα, πρόβατα που στριμώχνονται για άρμεγμα.
Πού είναι τέλος πάντων αυτά τα πολιτικά βόδια κάθε χρώματος; Ένας από αυτούς έχει τα κότσια να περάσει από μια ΔΟΥ σαν αυτή της Καλαμαριάς στις 7, 8, 9 ή οποιαδήποτε ώρα;
Έχει περάσει ποτέ κανείς από αυτούς να δεί πώς δουλεύει (λέμε τώρα) το κράτος;
Κι αυτοί οι κρατικοί υπάλληλοι σε ποιόν απευθύνονται με τα σημειώματα στους τοίχους και στις ντουλάπες; Στους φορολογούμενους; Ή -προφανώς- στους συναδέλφους τους που λεηλατούν ακόμα και τα πόμολα από τα απαράδεκτα ντουλάπια στους διαδρόμους…
Θίγεται η περηφάνια μας όταν οι ξένοι μας βλέπουν ως τριτοκοσμικούς. Θυμώνουμε και οργιζόμαστε με τους «βάρβαρους» που μας μειώνουν καθημερινά.
Εμείς, οι …πολιτισμένοι που εφεύραμε τη Δημοκρατία για να τη βιάζουμε «καθ’ έξιν και κατ’ εξακολούθησιν».
Απελπισία…

Διαχρονικά επίκαιρα

επαναδημοσίευση από Πίτυλο

14.3.12

Μας έχουν ζαλίσει τα α…υτιά οι Τρεμοπρετεντέρηδες για την μεγάλη(…) επιτυχία της εξάρθρωσης των κυκλωμάτων εκμετάλλευσης συντάξεων και επιδομάτων και της «ανασύνταξης» του κράτους.. Και οι αρμόδιοι με περίσσιο θράσος επιζητούν την ευαρέσκειά μας για το κατόρθωμά τους. Και χρειάζεται περίσσιο θράσος γιατί είναι οι ίδιοι που εξέθρεψαν, ανέχτηκαν και συναυτούργησαν με αυτά τα κυκλώματα για δεκαετίες και βάλε. Τώρα ανακάλυψαν τον βόθρο που έχει ξεχειλίσει εδώ και χρόνια. Αυτά που ξέραμε όλοι μας και καμώνονται τώρα ότι θα τα καθαρίσουν. Θα πεί κάποιος «έστω και αργά βρε αδερφέ, κάτι γίνεται, κάλλιο αργά παρά ποτέ». Μακάρι να ήταν έτσι. Αλλά και μόνο οι ένοχες φάτσες τους δεν με πείθουν ότι όλα αυτά δεν είναι στάχτη στα μάτια, υπνωτικό στην κοινωνία για να μην ασχοληθεί με τις δικές τους ανομίες, τις δικές τους λαμογιές και εγκληματικές παραλείψεις. Την συναυτουργία και ηθική αυτουργία τους στη δημιουργία μιας κοινωνίας ένοχης και παραμυθιασμένης, μιας κοινωνίας ατόμων και όχι πολιτών. Φτάνει πια το παραμύθι και οι …συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Να βγούν στη φόρα όλα. Ο κατάλογος αυτών που έπαιρναν μαϊμού συντάξεις, ποιοί παίρνουν σύνταξη ΟΓΑ, ποιοί «αντιστασιακή»(…), ποιοί επιδόματα μαϊμού και και και και κυρίως ποιονών υπογραφές φέρουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά…
Εμείς την χαοτική κατάσταση του κράτους που διαμορφώσατε εσείς οι ίδιοι πολιτικοί την ξέραμε από καιρό. Την γράφαμε και από το 2008, πολύ πριν τα Μνημόνιά σας…:
24.11.08Κρίση Για να πω την αλήθεια, μια και οι μάλλον πολυπρωτοβάθμιες οικονομικές γνώσεις μου, όπως και οι μαθηματικές, δεν βοηθούν ιδιαίτερα, διαισθάνομαι, παρά καταλαβαίνω, ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση οφείλεται βασικά στη διακίνηση αεριτζίδικου χρήματος -χωρίς αντίκρυσμα, δηλαδή- σε τεράστιες ποσότητες. Από εκεί και πέρα υπάρχουν πολλοί αρμοδιότεροι, και κατάλληλα σπουδαγμένοι, από εμένα για να αναλύσουν, προσδιορίσουν και προσπαθήσουν να επιλύσουν το πρόβλημα.
Αυτό που με προβληματίζει είναι η προσπάθεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος στο σύνολό του να ‘σπεκουλάρει’ κατά το δοκούν του καθενός κομματικού συμφέροντος προτείνοντας γενικά τα ίδια με φραστικές παραλλαγές, επιμένοντας παράλληλα να ασχολείται με τη Μονή Βατοπαιδοίου (η ορθογραφία, είπαμε και παλιότερα, σωστή και το Μονή με προφορά Κοζανίτικη) και με τις απανωτές εκλογές-δημοσκοπήσεις για το ποιός είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός.
Επειδή στις 963 δημοσκοπήσεις των τελευταίων τριών μηνών, ουδέποτε ερωτήθηκα κι εγώ να πω τη γνώμη μου, αναγκάζομαι να την καταθέσω εδώ.
Λοιπόν, προσωπικά, καταλληλότερος πρωθυπουργός εκτιμώ ότι θα ήταν αυτός που θα διέτασσε τους υπουργούς του να δημοσιεύσουν και να δικαιολογήσουν:
-Όλα τα προνόμια όλων των κλάδων της κοινωνίας ονομαστικά, πέρα από συλλογικές συμβάσεις και επίσημα μισθολόγια. (μαϊμού υπερωρίες, μαϊμού ‘εκτός έδρας’, επιδόματα συμμετοχής σε Συμβούλια και Επιτροπές, ‘διαιτητικά δικαιώματα’, επιδόματα ευθύνης, απαλλαγή φόρων, απαλλαγή εξόδων μετακίνησης, διάθεση κρατικών αυτοκινήτων κλπ).
-Πόσοι, και ονομαστικά, δημόσιοι υπάλληλοι είναι ‘αποσπασμένοι’ σε θέσεις άσχετες με τα τυπικά προσόντα με τα οποία προσλήφθηκαν στο δημόσιο (π.χ. πόσοι εκπαιδευτικοί διεκπεραιώνουν ρουσφέτια αποσπασμένοι σε βουλευτικά γραφεία, πόσες καθαρίστριες είναι σε διοικητικές θέσεις και και) και αν πληρώνονται σύμφωνα με αυτά ή σύμφωνα με τα προσόντα που απαιτούνται για να σηκώνουν το τηλέφωνο…
-Από ποιούς και γιατί ‘χρηματοδοτούνται’ τα διάφορα κλαδικά Ταμεία. Έτσι, πιθανώς να κατανοήσω γιατί πληρώνω τα Ταμεία των δικηγόρων και των Δικαστών σε κάθε νομική πράξη (αυτοί δεν παίρνουν μισθό ή αμειβή ώστε να τους γίνονται κρατήσεις από αυτά;). Γιατί πληρώνω τον ΟΓΑ, γιατί πληρώνω το Ταμείο των αυτοκινητιστών, γιατί πληρώνω το Ταμείο των Μηχανικών, γιατί πληρώνω το Ταμείο των δημοσιογράφων αγοράζοντας εφημερίδα (ούτε αυτοί παίρνουν μισθό; ούτε ο …Χατζηνικολάου;), γιατί πληρώνω και το ρεύμα του μακροσυγγενή μου συνταξιούχου διοικητικού της ΔΕΗ, γιατί επιμερίζομαι το κόστος από τη δωρεάν αεροπορική μετακίνηση του υπάλληλου της Ολυμπιακής, γιατί πληρώνω ΕΡΤ χωρίς να τη βλέπω.
-Ποιοί είναι οι ιδιοκτήτες των CAYEN και παρόμοιων οχημάτων, όπως και των διάφορων ‘ανακτόρων’ στα πολυτελή -και όχι μόνο- προάστεια.
-Κατάλογο όλων των offshore εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα με το μετοχολόγιό τους και τα φορολογικά προνόμιά τους. Το ίδιο με τις Α.Ε., Ο.Ε., ΕΠΕ κλπ.
και, τελικά,
-γιατί ο συμπαθής βοθρατζής μου δεν μειώνει το, χωρίς απόδειξη, αντίτιμο για την …αναρρόφηση που είχε αυξήσει όταν αυξήθηκε και το πετρέλαιο, τώρα που το πετρέλαιο είναι τζάμπα;;

Μπας και συνειδητοποιήσουμε ότι τελικά μάλλον ακατάλληλοι είμαστε εμείς για να διαλέξουμε τον καταλληλότερο, βολεμένοι στα αόρατα ‘κεκτημένα’ και αγωνιζόμενοι στο πώς θα αυγατίσουμε μόνο τα δικά μας…

Ζητάω πολλά;

Πες τα Κουντουριώτη

:»Πάνω απ΄όλα το έμψυχο δυναμικό». Το είπε το 1912 και είναι επίκαιρο

Πες τα Κουντουριώτη:`Πάνω απ΄όλα το έμψυχο δυναμικό`. Το είπε το 1912 και είναι επίκαιρο

Το πόσο μεγάλος ήταν ο ναύαρχος Κουντουριώτης δεν χρειάζεται συζήτηση. Μακάρι να ζούσε σήμερα και να έλεγε στους πολιτικούς αυτά που είχε πει στον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν υπήρχε προβληματισμός για το αν η Ελλάδα μπορούσε να αντιμετωπίσει το τουρκικό στόλο το 1912. Ο ναύαρχος του απάντησε ότι δεν μετράνε τα καράβια, αλλά το “έμψυχο δυναμικό”!
Το σχετικό κείμενο είναι από το ενδιαφέρον αφιέρωμα του ΓΕΕΘΑ στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13.
Μακάρι να το διαβάσουν και οι υπουργοί.

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ

Ή υπεροχή εις ύλικόν του Τούρκικου στόλου ήτο καταφανής. Τόσον από απόψεως αριθμού πυροβόλων του θωρηκτού στόλου, όσον και από απόψεως αριθμού ελαφρών σκαφών και οπλισμού αυτών, οι Τούρκοι υπερείχαν σημαντικώς. Ή δε υπεροχή των εις ύλικόν αύξανε ακόμη εκ του γεγονότος, ότι, χάρις εις το απόρθητο αυτών ορμητήριο εντός των στενών των Δαρδανελίων, εις αυτούς άνηκε ή πρωτοβουλία της εξόδου διά να συνάψουν ναυμαχία ή να επιχειρήσουν οιανδήποτε πολεμική ενέργεια.

Αι επιτελικαί μελέται επί της συγκριτικής δυνάμεως των δύο στόλων και των στρατηγικών συνθηκών υπό τας οποίας επρόκειτο να διεξαχθή ό επικείμενος πόλεμος, κατέληγαν εις το συμπέρασμα ότι ό Ελληνικός στόλος έπρεπε με κάθε θυσία να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο. Άλλ’ ή ένίσχυσις αύτη δεν ήτο κάτι το ευχερές. Εκτός των άλλων, δια την άγοράν νέων πλοίων, έλειπε κυρίως ό απαιτούμενος καιρός. Αφ’ έτερου οι βαλκανικοί σύμμαχοι έβιάζοντο να κατέλθουν όσον το δυνατόν ενωρίτερα εις τον αγώνα, ή δε Ελληνική Κυβέρνησις δεν ήθελε να χάση την ευκαιρία της από κοινού επιθέσεως εναντίον της Τουρκίας.

Ή δυσχερής θέσις, εις την οποίαν είχε περιέλθη ή Ελλάς, συνεζητεϊτο εις αλλεπάλληλα πολεμικά συμβούλια. Εις εν εξ αυτών, του οποίου προήδρευεν ό Πρωθυπουργός, εκλήθη και ό νέος Αρχηγός του Στόλου του Αιγαίου, ό πλοίαρχος Κουντουριώτης. Εις το δραματικό εκείνο συμβούλιoν το άτρομο θάρρος του νέου Αρχηγού και ή πεποίθηση του εις την νίκην κατώρθωσε να εμπνεύση την γενικήν έμπιστοσύνην. Επέτυχε να διαλύση τους επιτελικούς ενδοιασμούς και να εδραίωση την πεποίθηση, ότι και με άσθενέστερον υλικόν οι καλοί ναύται νικούν πάντοτε. Μετέδωσε την φλογεράν του πίστιν και ύψώνων την ήρωικήν του ψυχήν υπεράνω των σοφών υπολογισμών των γραφείων ανελάμβανε την ευθύνην να κυριάρχηση του Αιγαίου με τον υπάρχοντα στόλο, χωρίς άλλας επαυξήσεις της τελευταίας ώρας, εκτός εκείνης, πού είχεν ήδη πραγματοποιηθή διά της αγοράς των τεσσάρων άντιτορπιλικών τύπου Λέοντος.

Μεταξύ άλλων, o Παύλος Κουντουριώτης υπογράμμισε στον Ελευθέριο Βενιζέλο τα παρακάτω:

«Εγώ κύριε Πρόεδρε δεν καταγίνομαι με το χι συν ψι και τας γωνίας αποκλίσεως. Ξεύρω να πω ένα πράγμα. Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού, είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός ύδατος. Σας διαβεβαιώ ότι με τα καράβια που έχομε θα κάμουμε καλά τη δουλειά μας».


Εις το προπολεμικόν εκείνο συμβούλιον ένίκησεν ο Κουντουριώτης την πρώτην του νίκην. Και ό Κυβερνήτης της Χώρας, πού αντιμετώπιζε το δυσχερέστατον πρόβλημα, αν ή Ελλάς θα βαδίση μέ τούς άλλους συμμάχους, αν ό Ελληνικός στόλος θά ήδύνατο νά εξασφάλιση τό κράτος της θαλάσσης, άπαραίτητον προϋπόθεσιν της συμμαχικής επιτυχίας, ευρήκεν είς τήν ρωμαλέαν εύψυχίαν τοϋ Κουντουριώτη τήν ψυχικήν διαπασών πού τοϋ έχρειάζετο.

Αποδέχεται με ενθουσιασμόν και εύγνωμοσύνην την βεβαίωσιν τοϋ Αρχηγού τοϋ στόλου, μεταλαμβάνει της πίστεως του και με πατριωτικήν συγκίνησιν τοϋ σφίγγει τό χέρι. Ό κΰβος έρρίφθη. Ή Ελλάς θα έλάμβανεν μέρος είς τον Βαλκανικόν πόλεμον.
Για την επίδραση που είχε στον Πρωθυπουργό η στάση του Κουντουριώτη εκείνη την ημέρα, είναι χαρακτηριστική η επιστολή που του έστειλε ο Ελ. Βενιζέλος 21 χρόνια μετά, στην επέτειο της ναυμαχίας της Έλλης, την 3η Δεκεμβρίου 1933.

Του έγραφε:

«Φίλτατε Ναύαρχε.

Είκοσι ένα χρόνια κλείουν σήμερα από την ημέρα, που με την ναυμαχία της Έλλης εξησφάλισες την κατά θάλασσαν υπεροπλίαν της Ελλάδος και των συμμάχων της και έτσι εξησφάλισες την τελικήν νίκην των. Όλοι οι Έλληνες σου είμεθα ευγνώμονες διά την νίκην σου αυτήν. Περισσότερον από όλους εκείνος, που γνωρίζει, ότι χωρίς την αδάμαστον αποφασιστικότητά σου και την πίστιν σου εις την κατά θάλασσαν νίκην μας, δεν θα απεφασίζαμεν να λάβωμεν μέρος εις τον πρώτον Βαλκανικόν Πόλεμον, με αποτέλεσμα ότι, αν μεν νικούσαν οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι, τα όριά μας θα έμεναν οριστικώς εις την Μελούνα ή το πολύ θα έφθαναν στον Αλιάκμονα, αν δε νικούσαν οι Τούρκοι, η ζωή των ομογενών της Αυτοκρατορίας θα απέβαινεν ανυπόφορος.

Με εξαίρετον τιμήν και αγάπην Ελευθ. Κ. Βενιζέλος »

 

Αναδημοσίευση από OnAlert 19 Σεπ 2012

Quo Vadis …ενωμένη Ευρώπη;

…ή «πού πας ρε …Καραμήτρο;;;;

Επαναδημοσίευση από pressinaction.gr
του Κωστή Γκoρτζή | 28 Νοεμβρίου 2010
pressinaction.gr | Ιστοσελίδα με άποψη
Ημερίδα σε ξενοδοχειακή αίθουσα. Θέμα: Quo Vadis ενωμένη ευρώπη.
Οι ομιλητές γνωστοί, σεβαστοί για τη γνώση τους, την εμπειρία τους και την τεκμηριωμένη πάντα γνώμη τους, η Πρόσκληση «για προβληματισμό και συζήτηση» δελεαστική, το ακροατήριο ελάχιστο. Θες η μη προβολή της εκδήλωσης, θες το …μπούχτισμα του κόσμου από αντίστοιχες, σοβαρές ή μη, αναλύσεις περιόρισαν την προσέλευση και το δίωρο, λόγω και του χειμαρρώδους λόγου μερικών από τους σεβαστούς ομιλητές αποδείχτηκε ανεπαρκές για ουσιαστική συζήτηση. Ένα ερώτημα έμεινε αναπάντητο στον αέρα και πολλά άλλα δεν πρόλαβαν να τεθούν. Το αναπάντητο είναι «ποια είναι η λύση – τι κάνουμε εμείς με όλα αυτά τα σοφά που ακούσαμε;»

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το ερώτημα είναι ρητορικό και εν μέσω του παγκόσμιου οικονομικού πολέμου Δολαρίου-Ευρώ-Γουάν-Ρουπίας και Ρουβλίου με φόντο την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος που ακολούθησε την κατάρρευση του μαρξιστικού σοβιετικού μοντέλου, τον μεγαλοϊδεατισμό του νέου Μερκελικού Ράιχ και τον Κινέζο ελέφαντα να ταρακουνάει το Αμερικανοευρωπαϊκό δέντρο για να φάει τα φρούτα του, ο μόνος ρόλος που απέμεινε στους δικούς μας απόφοιτους του Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς είναι αυτός του πιτσιρικά που μαζεύει την μπάλα στο γήπεδο…

Είναι, όμως, έτσι;
Έφτασα στην εκδήλωση μετά από μια μικρή βόλτα στα πέριξ της πόλης μας με τον φίλο Απόστολο. Πρώτη στάση το λιμάνι της Επανομής. Που ξεκίνησε –πριν χρόοοονια- να φτιάχνεται, έπεσαν κάποια εκατομμύρια δραχμές και ευρώ, δικά μας και δικά τους, ο εργολάβος έφτιαξε ό,τι μπορούσε(;) και παράτησε το έργο μισοτελειωμένο να σαπίζει –για χρόοοονια- ως θαλάσσια χωματερή. Χωρίς διαχειριστή, χωρίς υποδομές, υγρός τάφος εκατομμυρίων δραχμοευρώπουλων που πνίγηκαν χωρίς να ανταποδώσουν μια δεκάρα, ένα σεντ.
Δεύτερη στάση στη Νέα Ηράκλεια Χαλκιδικής όπου κάποιος κάπου κάποτε αποφάσισε ότι χρειαζόταν μια «σκάλα» εκατό μέτρων στην ακτή. Ποιος ξέρει, ίσως έλπιζε ότι κάποτε η θαλάσσια συγκοινωνία της Θεσσαλονίκης θα έφτανε μέχρι εκεί. Έπεσαν και εκεί κάποια εκατομμύρια δραχμές και ευρώ, φτιάχτηκε η σκάλα, έπεσαν και κάποιες άλλες δραχμές και ευρώ για να στρωθεί και η παραλία με πολύχρωμα πλακάκια και ωραίους φανοστάτες αλλά… Η «καλή» μελέτη του έργου δεν μπόρεσε να προβλέψει αυτό που πρωτοετής φοιτητής της …Θεολογίας ξέρει. Ότι αν επέμβεις στη θάλασσα και στα ρεύματά της, αυτή θα συνεχίσει το αέναο έργο της και θα σου φέρει τα …πάνω κάτω. Έτσι, λόγω της σκάλας, η θάλασσα τρώει την παραλία και ήδη έχει «καταπιεί» τμήματά της, σε λίγο θα καταπιεί και τους …φοίνικες (η Χαλκιδική ζήλεψε και θέλει να γίνει ….φοινικόδασος σαν το Βάι της Κρήτης) και θα απαιτηθούν και άλλα εκατομμύρια ευρώ για την αποκατάσταση.
Τα ίδια στο Αγγελοχώρι, τα ίδια στους Νέους Επιβάτες, τα ίδια σε όλες τις ακτές του Θερμαϊκού, εκατομμύρια στη θάλασσα σε μισοτελειωμένα έργα που καταστρέφονται χωρίς να αποδώσουν κάτι, χωρίς να συμβάλλουν στην ανάπτυξη χάριν της οποίας προκηρύχτηκαν, δημοπρατήθηκαν και …ληστεύτηκαν. Από συμμορίες ΓΝΩΣΤΩΝ «μελετητών», «εργολάβων» και «υπηρεσιακών παραγόντων» που ενθυλάκωσαν τα λεφτά ΜΑΣ και μας άφησαν να προβληματιζόμαστε για το πού πάει η Ευρώπη…
Αν βρεθεί ένας να μου πει ποιο μεγάλο ή μικρό έργο στην Ελλάδα έχει τελειώσει στην ώρα του, στο προϋπολογισμένο κόστος του και στις προδιαγραφές που από την αρχή τέθηκαν,  ίσως αρχίσω να προβληματίζομαι κι εγώ.
Μέχρι τότε θα πιστεύω ότι το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν οφείλεται ούτε στην κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος, ούτε στην αποτυχία του σοσιαλιστικού μοντέλου στην πράξη, ούτε στον εκφυλισμό του πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα της οικονομίας, ούτε στα οικονομικά γεωστρατηγικά συμφέροντα των Μεγάλων.
Θα πιστεύω ότι οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στον …κακό μας τον καιρό.

Μάθε παιδί μου γράμματα

Πότε θα ξεστραβωθούμε;

Επαναδημοσίευση από pressinaction.gr
του Κωστή Γκoρτζή | 28 Δεκεμβρίου 2010
pressinaction.gr | Ιστοσελίδα με άποψη
Ο καλός μας φίλος, ο Ηλίας Κουτσούκος, έγραφε πριν λίγες μέρες «υπάρχουν σαράντα χιλιάδες δημοσιογράφοι και υπάρχει δουλειά για πέντε χιλιάδες». Καπάκι σ’ αυτό η ανακοίνωση του προέδρου του ΤΕΕ «υπάρχουν εκατόν πενήντα χιλιάδες μηχανικοί και χρειάζονται σαράντα…». Και βεβαίως έχουμε κάτι χιλιάδες ταξιτζήδες παραπάνω από αυτούς που χρειάζονται, έχουμε περισσότερα τρακτέρ ανά αγρότη από την Αμερική, έχουμε περισσότερους γιατρούς ανά πολίτη απ’ όσους οποιοδήποτε κράτος στον ΟΗΕ, τους πιο πολλούς βουλευτές ανά ψηφοφόρο, έχουμε τους πιο πολλούς δικηγόρους στον πολιτισμένο κόσμο, τους περισσότερους βενζινοπώλες, ψιλικατζήδες, πιθανότατα και τα πιο πολλά καφενεία-καφεζαχαροπλαστεία στην οικουμένη. Στα τελευταία τείνουν να υπαχθούν και τα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα που φυτεύονται σε κάθε πόλη και κάθε χωριό όπως παλιά τα γήπεδα του Ασλανίδη. Είπα γήπεδα και θυμήθηκα ότι η Θεσσαλονίκη έχει όσα και το …Λονδίνο και, μάλλον θα το ξεπεράσει, όταν και αν επιτευχθεί η κατασκευή και του γηπέδου του Ηρακλή στη Μίκρα.
Είπα Λονδίνο και θυμήθηκα ότι ανέκαθεν είχε ένα Δήμαρχο κι εμείς στη Θεσσαλονίκη καμιά εικοσιπενταριά (με τις Μερσεντές τους και τα καλούδια τους) που ευτυχώς θα συρρικνωθούν κατά Καλλικράτη αλλά, βάζω στοίχημα, τις Μερσεντές θα τις κρατήσουν και ως Αντιδήμαρχοι των πρώην Δήμων τους οι περισσότεροι…
Είπα Καλλικράτης και θυμήθηκα την Κυβέρνηση που άνοιξε τον Μπαμπινιώτη για να βρει ονόματα για Υπουργεία και Φορείς αφού τα παραδοσιακά δεν έφταναν για όλα. Είχαμε διπλάσιους εργαζόμενους στην Ολυμπιακή από τους χρειαζούμενους, τριπλάσιους στη ΔΕΗ και τετραπλάσιους στον ΟΣΕ. Δεν αναφέρω τους δεκαπλάσιους στην ΕΡΤ γιατί η ιστοσελίδα αυτή είναι γεμάτη δημοσιογράφους!
Όλα παραπανίσια. Όπως και τα λεφτά. Από τον Τρούμαν μέχρι το ΕΣΠΑ τα λεφτά που μπήκαν στα Ταμεία έφταναν για να ανοικοδομηθεί η Ελλάδα με πρότυπα Ελβετίας, να γίνει θαλάσσιος Παράδεισος με πρότυπα Καραϊβικής, Μαγιόρκας και Νέας Ζηλανδίας μαζί, να εκβιομηχανιστεί πλουτίζοντας από τους φυσικούς της πόρους και να είναι η πρώτη χώρα με αποκλειστική χρήση πράσινης ενέργειας.
Όλα παραπανίσια και όλα άχρηστα. Τζάμπα πάνε (ακριβές αλλά στον …βρόντο) οι σπουδές των μηχανικών, των γιατρών, των δικηγόρων, που συνωστίζονται στις λίστες των ψηφοδελτίων για μια ασφαλή βουλευτική έδρα…, τζάμπα οι «μαύρες» άδειες των ταξιτζήδων και φορτηγατζήδων, τζάμπα το ρίσκο της αφισοκόλλησης στη σκοτώστρα περιφερειακή της Θεσσαλονίκης που ανταμείφθηκε με μια θέση στις ΔΕΚΟ ή στη συνοριοφυλακή της …Αριστοτέλους. Όσο για τα λεφτά, ε, κι αυτά τζάμπα, στον βρόντο πήγαν. Σε αχρείαστους μισθούς πολλών τα λιγότερα, σε αχρείες τσέπες λίγων τα περισσότερα. Που ορέγονται και τα τελευταία πακέτα του ορίζοντα. Αυτά του ΕΣΠΑ.
Άκουγα προχθές τη «διαβούλευση» των νέων αυτοδιοικητικών αρχόντων της πόλης υπό τον και συγκοινωνιολόγο κ.Βούγια για την θαλάσσια συγκοινωνία της Θεσσαλονίκης. Και βάζω στοίχημα για το ποιοι θα εμπλακούν σ’ αυτήν. Είναι οι ίδιοι που ενθυλάκωσαν πολλά για τον εκπληκτικό πλωτό μόλο του Νέου Μαρμαρά (που κείται διαλυμένος στα εξ ων συνετέθη), για το περίφημο «ολυμπιακό έργο» του πλωτού αλιευτικού καταφυγίου δίπλα στη μαρίνα της Καλαμαριάς (που κείται επί χρόνια άχρηστο ως καταφύγιο αλλά τουλάχιστον διευκολύνει την αναπαραγωγή γλάρων, κορμοράνων και λοιπών αποδημητικών πτηνών) και άλλων «χρυσών έργων» που η Δικαιοσύνη στην τύφλα της δεν βλέπει.
Γιατί έχω, όμως, την αίσθηση ότι τζάμπα μιλάω;

Η απώλεια της ανθρώπινης υπόστασης

Για μια σφραγίδα ρε γαμώ το

Επαναδημοσίευση από pressinaction.gr
του Κωστή Γκoρτζή | 14 Ιανουαρίου 2011
pressinaction.gr | Ιστοσελίδα με άποψη
Τρέξτε στα ΚΕΠ, μας είπαν, να πάρετε ΑΜΚΑ. Τρέξαμε, οικογενειακώς. Επιτέλους! Τέρμα η γραφειοκρατία στην κοινωνική ασφάλιση, μας είπαν. Και πού να δείτε τώρα με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, μας ξαναείπαν, τέρμα τα κρυφά και πολύπλοκα, όλα είναι γνωστά στην υπέρτατη αρχή, όλα για την εξυπηρέτηση του πολίτη.
Αυτά σκεφτόμουν στριμωγμένος στην αρχή της σκάλας που οδηγούσε δυό πατώματα πιο πάνω στα Γραφεία Θεώρησης Βιβλιαρίων του ΟΠΑΔ από τις επτά το πρωί ανάμεσα σε διακόσιους που είχαν φτάσει στις έξη, και κατάφεραν οι μισοί να γράψουν το όνομά τους σ’ ένα παλιόχαρτο-«Λίστα» που ήταν, λέει, κολλημένο στο τζάμι για να το πάρει ένας «υπάλληλος» στις οκτώ παρά τέταρτο και να μοιράσει στις οκτώ «χαρτάκια προτεραιότητας».
Για να επιβεβαιώνεται δε η αμεροληψία του συστήματος, στριμωγμένος στη σκάλα άκουγα τον συμπαθή υπάλληλο να φωνάζει «το ένα, όνομααααα, το σαρανταδύο, όνομααα» ώστε να πιστοποιεί τη σειρά αναμονής πριν δώσει το χαρτί. Πάνω από διακόσιοι «κονσερβαρισμένοι», στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι άνθρωποι, άπλωναν τα χέρια τους σαν τους Ταϊτινούς σεισμόπληκτους στα φορτηγά της ανθρωπιστικής βοήθειας, μπας και καταφέρουν να αρπάξουν ένα μαγικό χαρτάκι που θα τους απέφερε μια, δυό, τέσσερεις ώρες μετά, την επίσης μαγική σφραγίδα για να συνεχίσουν να παίρνουν τα φάρμακά τους και κατά το …αίσιο 2011.
Χαρτί από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το δικό μου Βιβλιάριο που μου έδωσε το Κράτος, πιστοποιητικό σπουδών της κόρης από το Πανεπιστήμιο του Κράτους και το Βιβλιάριο, με το μαγικό ΑΜΚΑ, που της έδωσε το Κράτος για να το θεωρήσω για το 2011. Λες και το Κράτος δεν ξέρει αν υπάρχω, αν αυτή υπάρχει, αν είναι κόρη μου και αν πάει στο Πανεπιστήμιο… Από το Κράτος μαζεύω όλα τα χαρτιά για να τα παρουσιάσω στο… Κράτος και να πάρω τη σφραγίδα που πιστοποιεί την ύπαρξη και τη νομιμότητά μου. Ένας εγώ κι άλλοι διακόσιοι άνθρωποι από τις πέντε, έξη, επτά το πρωί στο αγιάζι του Γενάρη εκεί δίπλα στα μ…δέλα του λιμανιού. Θαμώνας στο μ…δέλο Κράτος.
Διακόσιοι τόσοι άνθρωποι; Μάλλον πρόβατα υπεράριθμα σε στενό μαντρί, έτοιμα να μεταλλαχτούν σε θηρία, με την αξιοπρέπειά τους ισοπεδωμένη και καταπατημένη από το «αόρατο» σύστημα-τέρας. Ο υπέργηρος με το μπαστούνι μπροστά μου στεκόταν όρθιος μόνο γιατί τον στηρίζαμε οι κολλημένοι επάνω του…
«Τι να πω παιδί μου, όταν πήγα στο εκλογικό τμήμα να ψηφίσω, βγήκαν όλα τα κομματόσκυλα να με βοηθήσουν, να περάσω την ουρά και να ψηφίσω, εδώ ποιος να νοιαστεί, αυτοί εδώ μάλλον βολεύονται αν πεθάνω…».
Έτσι είναι. Γι αυτούς –τους «άρχοντες»- είσαι άνθρωπος μόνο όταν έχουν ανάγκη την ψήφο σου. Μέχρι και στο σπίτι σου έρχονται και σε ξεχωρίζουν και …εκτιμούν. Μετά δεν υπάρχεις. Η ανθρώπινη υπόστασή σου είναι στιγμιαία και χάνεται μπροστά στην ανικανότητα οργάνωσης στοιχειώδους εξυπηρέτησης, μπροστά στα άσχημα γκισέ της Εφορίας, του ΙΚΑ, του ΤΕΒΕ, του ΟΠΑΔ, της όποιας δημόσιας υπηρεσίας. Μπροστά σε «απρόσωπους» υπάλληλους που κανείς δεν αξιολογεί τη συμπεριφορά τους και έχουν μεταλλαχτεί κι αυτοί, εκόντες άκοντες, σε ανθρωποειδή, άβουλα «όργανα», στυφούς διεκπεραιωτές χωρίς δικαίωμα κρίσης και απόφασης.
Η ανθρώπινη υπόστασή σου χάνεται σε άχρηστες και αχρείαστες διαδικασίες στις οποίες υποβάλλεσαι ως «οιονεί»  ύποπτος παράβασης. Για μια σφραγίδα ρε γαμώ το. Διαδικασίες που εκτός από την ανθρωπιά σου καταπίνουν, γιατί το «σύστημα» έμαθε να λειτουργεί έτσι δυό αιώνες πριν, την υπομονή σου και το υστέρημά σου. Γιατί βολεύει το σύστημα να γίνεσαι μέρος μιας μάζας απολίτιστης, να γίνεσαι «κοπρίτης». Αλλά αν δεν σε κάνει «κοπρίτη», πώς θα δικαιολογεί τις Παγκαλιές του;…
Θλίψη, αγανάκτηση, αδιέξοδη οργή.
Μέχρι πότε αδιέξοδη;

Η Δεινοκρατία της Δημοκρατίας τους

επαναδημοσίευση από pressinaction.gr
του Κωστή Γκoρτζή | 8 Ιουλίου 2011
pressinaction.gr | Ιστοσελίδα με άποψη
Κινδυνεύει, λένε, η Δημοκρατία τους. Aπό τις μούντζες προς τα διάφορα ανάκτορα του Όθωνα που έχουν καταλάβει για να απολαμβάνουν τη χλιδή εν ονόματι της Δημοκρατίας.
Από τα γιαούρτια και τα αυγά που εκτοξεύονται επί της κεφαλής τους ως έσχατο (δεν στοιχηματίζω κιόλας γι αυτό…) μέσο των πολιτών να τους δείξουν ότι τέλειωσαν τα ψέματα τους.
Προσπαθούν να δώσουν ονοματεπώνυμο στην αντίδραση, να την καπελώσουν και να την εκφυλίσουν γιατί φοβούνται το τσουνάμι του ανώνυμου πλήθους που θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.
Κόπτονται για τη «συνταγματική νομιμότητα» όταν οι ίδιοι έχουν κουρελιάσει κάθε έννοια νομιμότητας, όταν υιοθετούν τη βία ως πολιτική, όταν έχουν ξεπουλήσει ακόμα και την εθνική κυριαρχία, όταν σφυρίζουν ακόμα αδιάφορα στην απαίτηση των πολιτών για Νέμεση.
Θλίβονται …παχύσαρκοι για την πείνα στην οποία οδηγούν την κοινωνία για να σώσουν τους τραπεζίτες και τους διεθνείς τοκογλύφους πάτρωνές τους. Σχεδόν κλαίνε στις οθόνες της τηλετύφλωσης για την εξαΰλωση του εισοδήματος των πολιτών. Ας κόψουν και το δικό τους στο βασικό του πρωτοδιοριζόμενου να δούμε πώς θα τα καταφέρουν…
Δεν έχουμε τίποτα με τη Δημοκρατία κύριοι τζάμπα ένοικοι των ανακτόρων. Με τη «δεινοκρατία» σας έχουμε. Με τα δεινά που επιφέρετε στην κοινωνία. Με τις κλοπές του δημόσιου πλούτου εκ μέρους σας. Με την ανικανότητά σας να διοικήσετε και να διαχειριστείτε τα του κράτους. Με τη φαυλότητά σας, τη μεγαλοστομία σας, τους εκβιασμούς σας, την καραγκιοζίστικη κουτοπονηριά σας, την επικίνδυνη για το Έθνος αβελτηρία σας.
Τόσα λεφτά που έχουν μπει στη χώρα από το 1950, χώρια από αυτά που παρήγαγαν οι Έλληνες επί 60 χρόνια, δεν φαγώθηκαν από τους πολλούς όπως θέλετε να μας πείσετε. Από τους πολύ λίγους φαγώθηκαν μαζί με αυτά των πολλών…
Από εσάς, από τους εργολάβους αφέντες σας και από τους παρακρατικούς λακέδες σας, από τα δεξιά τζάκια και τα νεοσοσιαλιστικά τζάκια φαγώθηκαν. Φέρτε τα πίσω.
Δεν μουντζώνουν τη Βουλή των Ελλήνων. Μουντζώνουν το σύμβολο της καρικατούρας της νεόπλουτης μιζοδίαιτης Δημοκρατίας που υπηρετείτε, μουντζώνουν εσάς, τις καρικατούρες «εκπροσώπων» του Έθνους (τρομάρα σας) που ενεργείτε ως «αντιπρόσωποι» συμφερόντων έναντι παχυλής αμοιβής.
Δεν κινδυνεύει η Δημοκρατία από τη συμπεριφορά των πολιτών κύριοι πολιτικοί. Πνέει τα λοίσθια η Δημοκρατία από τη δική σας συμπεριφορά. Και όσο καθυστερείτε εσείς τη Νέμεση, τόσο πιθανότερο γίνεται να τη φέρει ο λαός μόνος του…